سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح

| ورود به سامانه | ثبت نام

صفحه اصلی / اولین کنفرانس ملی علوم داده و اطلاعات مکانی

بررسی میزان توسعه یافتگی شهرستان های استان گیلان با استفاده از مدل موریس

نویسندگان :

عباس احمدی¹ مجید کیاورز مقدم² کیوان حسینی پور³

1- دانشگاه تهران 2- دانشگاه تهران 3- دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران

کلمات کلیدی :

توسعه، موریس، استان گیلان

چکیده :

چکیده نخستین گام در برنامه ریزی های توسعه ای شناخت و تبيين سطوح توسعه يافتگي نواحي و آگاهي از نقاط قوت و ضعف آنهاست و دستيابي به شناخت علمي از مكان هاي جغرافيايي منوط به در اختيار داشتن اطلاعاتي جامع از مكانهاي مورد نظر است. شناخت نابرابری و عدم تعادل در چارچوب محدوده های جغرافیایی مختلف، پی بردن به اختلافات و تفاوت های موجود و سیاست گذاری در جهت رفع و کاهش نابرابری ها، از وظایف اساسی متولیان توسعه مناطق جغرافیایی به شمار می رود، برنامه های توسعه باید به دنبال بهبود و ارتقای سطح زندگی باشد. استان گیلان، از استان‌های شمالی ایران به مرکزیت شهر رشت می باشد. این استان، از شمال به دریای خزر متصل بوده و دارای مرز آبی با کشورهای حاشیه دریا و از طریق آستارا نیز دارای مرز خاکی با جمهوری آذربایجان است. استان گیلان موقعیت کم نظیری دارد که در صورت وجود شرایط مناسب و زیرساخت‌های لازم، امکان توسعه اقتصادی پایدار را دارا می‌باشد. نکته حائز توجه در این رابطه آن است که، به نظر می رسد، استان گیلان همانند سایر استان های کشور متاثر از سیستم متمرکز سیاسی، دارای شکاف و نابرابری توسعه ای در سطح شهرستان بوده و این موضوع مشکلات متعددی را برای استان ایجاد کرده است. در همین رابطه پرسش اساسی قابل طرح است. استان گیلان به لحاظ توسعه یافتگی در چه وضعیتی قرار دارد؟ نتایج بررسی توسعه یافتگی شهرستان های استان بر حسب مدل موریس حاکی از آن است؛ هرچند اجرای برنامه های توسعه در استان با توفیقاتی همراه بوده است؛ اما همچنان شکاف و نابرابری بین شهرستان های مختلف استان مشهود می باشد. چنانچه که منجر به محرومیت در اکثر شهرستان های استان به ویژه شهرستان های املش، شفت و سیاهکل شده است.